Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

ΗΠΑ: Κέρδη 335% λόγω... κρίσης!


Άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ, για την εφημερίδα Εθνος, της 22ας Απριλίου του 2010 για να κατανοήσουμε καλύτερα,τι ρόλο παίζουν οι κρίσεις στον καπιταλισμό.

Αποπληξία κινδυνεύει να πάθει όποιος διαβάζει την περιβόητη λίστα των 500 μεγαλύτερων επιχειρήσεων των ΗΠΑ που δημοσιεύει κάθε χρόνο το αμερικανικό οικονομικό περιοδικό "Φόρτσιουν".
Διαπιστώνει εμβρόντητος ότι την ώρα που μαίνεται η κρίση και που δεκάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι απολύονται στα ανεπτυγμένα βιομηχανικά κράτη, ενώ χώρες ολόκληρες βυθίζονται βαθύτερα στο τέλμα του δημόσιου χρέους και λαοί απειλούνται με κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου τους, οι επιχειρηματικοί κολοσσοί των ΗΠΑ κυριολεκτικά... θησαυρίζουν με πρωτοφανείς ρυθμούς εκμεταλλευόμενοι ακριβώς την κρίση!

Οι αριθμοί είναι συντριπτικοί, αλλά και ανατριχιαστικοί ταυτόχρονα. Οι συνολικές πωλήσεις αυτών των 500 γιγάντων παρουσίασαν κατά το 2009 συνολική πτώση πωλήσεων έναντι του 2008 κατά 8,7%.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πτώση εδώ και τριάντα ολόκληρα χρόνια - από το 1983, ακριβέστερα.

Πτώση πωλήσεων, άρα πτώση και των κερδών, σκέπτεται ο κοινός νους. Λάθος. Λάθος μεγάλο: το 2009 οι 500 αυτοί επιχειρηματικοί όμιλοι σημείωσαν απίστευτη... έκρηξη κερδών!

Οσο και αν ακούγεται απίστευτο, μέσα στο έτος της κρίσης, το 2009, τα κέρδη αυτών των 500 αμερικανικών κολοσσών αυξήθηκαν έναντι του 2008 κατά... 335%! Οχι, δεν πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους. Αύξηση κερδών 335% με πτώση του τζίρου κατά 8,7%! Η δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση εδώ και εξήντα χρόνια!

Εδώ αρχίζει το ανατριχιαστικό μέρος αυτής της ιστορίας. Αφού ο τζίρος μειώθηκε και τα κέρδη απογειώθηκαν, είναι προφανές ότι μειώθηκαν τα έξοδα των επιχειρήσεων. Με ποιο τρόπο; Με τον απλούστερο: τη μαζική σφαγή των εργαζομένων. Αυτές οι 500 επιχειρήσεις που μέσα στο 2009 συσσώρευσαν αστρονομικά κέρδη... απέλυσαν 821.000 εργαζόμενους!

Πρόκειται για φρικιαστικό δείγμα της κοινωνικής αναλγησίας του συστήματος, αλλά και της θεαματικής αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου υπέρ των πλουσίων και εις βάρος των εργαζομένων που συντελείται στο πλαίσιο της κρίσης.

Εκεί δε που γίνεται κανείς κυριολεκτικά έξαλλος είναι όταν βλέπει στην πρώτη δεκάδα των 500 να επανέρχονται η Μπανκ οβ Αμέρικα και η Τζ. Π. Μόργκαν Τσέις (στις θέσεις 5 και 9 αντιστοίχως).

Πρόκειται για δύο τράπεζες που έναν χρόνο νωρίτερα βρίσκονταν στα όρια της χρεοκοπίας και διασώθηκαν απορροφώντας δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια κρατικής στήριξης - παίρνοντας δηλαδή μέσω της αμερικανικής κυβέρνησης όλους τους φόρους που κατέβαλαν στο κράτος δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανοί πολίτες για σχολεία, νοσοκομεία, δρόμους κ.λπ.

Δεν συζητάμε για τις φαρμακοβιομηχανίες. Κάποιες από αυτές σημείωσαν αύξηση κερδών μέσα στο 2009 έως και... 1.000% (!!!) χάρη στην καλοστημένη και έξοχα διαφημισμένη ιστορία της "πανδημίας" της γρίπης της πλάκας, η οποία γέμισε με δισεκατομμύρια δολάρια κέρδη τους τραπεζικούς λογαριασμούς των φαρμακοβιομηχανιών.

Τα "λαμόγια" του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος μπορεί να προκάλεσαν την παγκόσμια κρίση μαζί με τους Ευρωπαίους ομοίους τους, αλλά πάντως σήμερα κάνουν πάρτι.

Η Γκόλντμαν Ζαξ για παράδειγμα, η διαβόητη αμερικανική επενδυτική τράπεζα, σημείωσε αύξηση κερδών το πρώτο τρίμηνο του 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009 κατά 91%! Και αυτό παρόλο που την περασμένη Παρασκευή η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ κατέθεσε αγωγή για απάτη εναντίον της Γκόλντμαν Ζαξ και ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν χαρακτήρισε την τράπεζα αυτή "ηθικά χρεοκοπημένη".

Πρόκειται για μία τράπεζα που ενεργεί επί αδρά αμοιβή ως σύμβουλος όχι μόνο των κυβερνήσεων της Ελλάδας, αλλά και εκείνων της Γερμανίας, της Βρετανίας και πολλών άλλων ευρωπαϊκών κρατών, οι οποίες αισθάνονται τρομοκρατημένες τώρα από τις αποκαλύψεις για τις πράξεις της και προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν.

Τράπεζες: Καμιά σχέση με το δημόσιο καλό

Σοκαριστική ήταν η δήλωση του Αλεξάντερ Ντιμπέλιους, επικεφαλής στην Γκόλντμαν Ζαξ των χρηματοπιστωτικών πράξεων που αφορούν στη Γερμανία: "Οι τράπεζες δεν έχουν καμία υποχρέωση να προωθούν το δημόσιο καλό!" δήλωσε χωρίς περιστροφές. Με αυτόν τον αλαζονικό τρόπο αντιμετώπιζε τις κατηγορίες ότι η αμερικανική Γκόλντμαν Ζαξ είναι υπεύθυνη για τις απώλειες 150 εκατομμυρίων δολαρίων γερμανικής τράπεζας, η οποία στη συνέχεια διασώθηκε με χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων. Αλλα 840 εκατομμύρια δολάρια στοίχισε παιχνίδι της Γκόλντμαν Ζαξ στη βρετανική RBS, η οποία επίσης διασώθηκε με δεκάδες δισεκατομμύρια στερλίνες των φορολογουμένων. Ληστές των δημόσιων ταμείων...


Από
το TVXS

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

Ο τρίτος δρόμος!


ΧΟΥΑΝ ΜΑΝΟΥΕΛ ΣΑΝΤΣΕΣ ΓΚΟΡΝΤΙΓΙΟ

[ Πρόσωπα ] Χωρίς παπά και χωροφύλακα

Του Γιώργου Αγγελόπουλου από ΤΑ ΝΕΑ


Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλ λοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.

Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώ νων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πά ρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συ νεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊό ντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσο δα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι’ αυτό στο χω ριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.

Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρού νται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύ λακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά - δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χω ριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.

«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».

Ο ιστότοπος της Marinaleda

Η φωτο είναι από αντίστοιχο αφιέρωμα των New York Times

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Λιτότητα.

Αυτοί που αρπάνε το φαί απ' το τραπέζι, κυρήχνουν τη λιτότητα,
Αυτοί που πέρνουν όλα τα δοσίματα, ζητάνε θυσίες,
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα 'ρθουν.



Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου. Μπέρλοντ Μπρεχτ.

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2010

Καλοτάξιδη!



Η εφημερίδα "δρόμος" ξεκινά το ταξίδι της

Αναζητήστε τη στα περίπτερα το Σάββατο 20/2 και κάθε Σάββατο

Στο πρώτο φύλλο του δρόμου θα βρείτε:
- Συνέντευξη του Τζορτζ Γκάλογουεϊ, Βρετανού βουλευτή, και επικεφαλής της πρωτοβουλίας Viva Palestina
- Μια αδημοσίευτη συνέντευξη του Χάουαρντ Ζιν
στο Στέλιο Ελληνιάδη

- Συνέντευξη του Τάσου Πορφύρη
στον Σταμάτη Μαυροειδή

Διαβάστε ακόμα:
Φως στα σκοτάδια, του Ευτύχη Μπιτσάκη
Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; του Γιάννη Κιμπουρόπουλου,
Επιστροφή στην Τέταρτη Εξουσία, του Βασίλη Μουλόπουλου
Η Ελλάδα στο κέντρο της γης, του Αλέκου Αλαβάνου
PIGS PONG, του Νίκου Κουνενή
Ο trendy φασισμός, του Λεωνίδα Σακλαμπάνη

Ανταποκρίσεις:

Θολό τοπίο στις διαπραγματεύσεις, της Ανδρούλας Γεωργιάδου από την Κύπρο
8.500 εργάτες στους δρόμους της Άγκυρας, του Οντέρ Ονέρ από την Τουρκία


Κι ακόμα κείμενα γράφουν οι:

Αριάδνη Αλαβάνου, Μάριος Διονέλλης, Γιάννης Θεωνάς, Γιώργος Κατερίνης, Δημήτρης Κοδέλας, Βιβιάννα Μεταλληνού, Βαγγέλης Μπέκας, Μαρία Ξυλούρη, Κατερίνα Παγουλάτου, Σπύρος Παναγιώτου, Ματίνα Παπαχριστούδη, Λάμπρος Πολύζος, Νέστορας Πουλάκος, Ρούντι Ρινάλντι, Μιχάλης Σιάχος, Τασία Σταματοπούλου, Γιώργος Τσίπρας

Σκιτσάρουν

ο Πάνος Μαραγκός, ο Πέτρος Ζερβός και ο Latuff.

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010

Αιματολογική εθνολογία (!)....κοινώς εθνικισμός.


Ενα απόσπασμα από το βιβλίο του μεγάλου Βασίλη Ραφαηλίδη "Θερμοί και Ψυχροί Πόλεμοι (Δημοκράτες και Φασίστες εναντίον Κομμουνιστών-Δημοκράτες και Κομμουνιστές εναντίων Φασιστών)" που κυκλοφόρησε το 1996:



...Ο Χίτλερ λογαριάζει πολύ στο "γερμανικό αίμα" έστω και αν αυτό είναι εντελώς νερωμένο, όπως στη Αγγλία και τη Γαλλία. Εξ αρχής έχει στηρίξει την πολιτική του στην "αιματολογική" εθνολογία, όπως κάθε συνεπής φασίστας, που πιστεύει πως τα εθνολογικά χαρακτηριστικά είναι εγγεγραμμένα στο DNA. Ο Γερμανός γεννιέται Γερμανός, δε γίνεται κάτω από την επίδραση του γερμανικού πολιτισμού, ο Έλληνας γεννιέται Έλληνας, δε γίνεται κάτω από την επίδραση του ελληνικού πολιτισμού, κ.ο.κ. Κι έτσι, οι αγράμματοι, οι βλάκες και οι τεμπέληδες απαλάσσονται από την υποχρέωση να κουραστούν λιγάκι για να γίνουν καλύτεροι Γερμανοί, καλύτεροι Έλληνες κ.ο.κ. Όπως ο σκύλος γεννιέται σκύλος, έτσι και ο Γερμανος γεννιέται Γερμανος, ο Έλληνας Έλληνας και ο γάιδαρος γάιδαρος. Η "αιματολογική" εθνολογία είναι μάλλον ζωολογία...