Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2008

S.M.U.R.F = Socialist Men Under a Red Father !


Αναδημοσιεύω ένα ενδιαφέρον e-mail που έλαβα:


"Η θεωρία ότι τα στρουμφάκια προβάλλουν την κομμουνιστική θεωρία κυκλοφορεί εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ενώ οι συνοδευτικές θεωρίεςσυνομωσίας (ο,τι δηλαδή είναι πράγματι φτιαγμένα έτσι από τους σοβιετικούς για να έχουν τα παιδιά επαφή με τα κομμουνιστικά ιδεώδη)αντικρούονται ώς υπερβολικές, τα σημάδια ότι, ηθελημένα ή μή, το χωριότων αγαπημένων ηρώων των παιδικών μας χρόνων είναι στην πραγματικότηταμιά μικρογραφία της κομμουνιστικής κοινωνίας είναι αδιάψευστα. Αρχίζει πρώτα κανείς από το γεγονός ότι η επιρροη του χρήματοςαπόυσιάζει από το στουμφοχωριό. Οι δουλειές έχουν μοιραστεί σε ολα ταστρουμφακια και κανενα δε μενει χωρις εργασια μέσα στηνστρουμφοκοινωνία: ο Προκοπής είναι οι εργάτες, ο Κηπευτής (Φάρμερ) είναιη αγροτική τάξη, ο Ζωγράφος και ο Ντορεμί οι καλλιτέχνες, ο Λιχούδης ομάγειρας και ο Ράφτης είναι... ο ράφτης. Όλοι αυτοί κάνουν ο καθένας τηδουλειά του για όλα τα στρουμφάκια του χωριού χωρίς να ζητά αντάλλαγμα.Υπαρχουν και μερικα στρουμφάκια που είναι παραδείγματα ελαττωμάτων που ηκοινωνία των στρούμφ βλέπει ως αρνητικά, αλλα κι αυτα αξιοποιουνται καιδουλευουν μεσα στη κοινωνια των στρουμφ.Ο Χουζούρης έχει την τεμπελιά του, ο Λιχούδης την λαιμαργία, ο Μελένιοςτη ματαιοδοξία. Τα περισσότερα επεισόδια με κεντρικούς ήρωες τέτοιουςχαρακτήρες έχουν ηθικό δίδαγμα το πόσο κακό είναι το αντίστοιχο ελάττωμαγια τη στρουμφο-κοινωνία. Και φυσικά το δίδαγμα το εκφράζει πολύ συχνά η συμβουλευτική φωνή του πάνσοφου Παπαστρούμφ. Ο 'κόκκινος πατέρας' όλου του χωριού που φροντίζει απο θεση ευθυνης για τον σωστο καταμερισμο των εργασιων αλλά και τηνισότητα στο χωριό, είναι ο μοναδικός αξιωματούχος στο χωριό.Συγκεκριμένα τα κόκκινα ρούχα του έχουν εμπνεύσει και το (σχεδόν σίγουραretroacronym) S.M.U.R.F = Socialist Men Under a Red Father. Παρά την οπτική ομοιότητα του όμως με την επίσης γενειοφόρα φιγούρα του Μαρξ ο ρόλος του στη στρουμφο-κοινωνία είναι ο ίδιος με του Στάλιν η τουΚαστρο. Η μεγαλύτερη βέβαια απόδειξη για τον παραλληλισμό με το σοβιετικό κρατος είναι ο Σπιρτουλης. Ο Σπιρτούλης είναι ο Τρότσκι. Λέει ότι είναι βοηθός (και διάδοχος σε ένα επεισόδιο) του Παπαστρούμφ, αν και σε ένα άλλο επεισόδιο κάνει ένα από τα πραξικοπήματα που έχουν γίνει στο στρουμφοχωριό και γίνεται βασιλιάς απόυσία του παπαστρούμφ (τα στρουμφάκια διοργανώνουν αντίσταση). Και φυσικά το κλασσικό πέταγμα τουΣπιρτούλη από το χωριό είναι παραλληλίσιμος με την εκδιωξη του αποστατηΤρότσκι. Και ο Δρακουμέλ; Απλώς ένας κακός μάγος που κυνηγάει τα στρουμφάκια γιανα τα φάει; Να τα φάει από ένα σημείο και μετά γιατί στα αρχικά επεισόδια θέλει να πιάσει έξι από αυτά για να τελειώσει το ξόρκι που δατου επιτρέψει να φτιάξει χρυσάφι. Έτσι κάποιος μπορεί να δει τοΔρακουμέλ σάν ενσάρκωση του καπιταλισμού που σκοπό έχει να καταστρέψειτην κοινωνία των στρούμφ για το κέρδος. Την Ψιψινέλ μπορούμε να τη δούμε ως το προλεταριάτο-τον εξαρτώμενο εργάτη τον οποίο εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο(Δρακουμέλ) ώστε ναυλοποιήσει τα σχέδια του.Και βέβαια υπάρχουν συγκεκριμένα επεισόδια που μπορεί να χρησιμοποιήσεικανείς ως επιχειρήματα. Το επεισόδιο με τα σοκολατένια νομίσματα είναι το πιό συχνά αναφερόμενο. Ο Δρακουμέλ και η μαμά του στέλνουν το σατανικό σπόρο στην αυλή του Λιχούδη και φυτρώνει ένα δέντρο με σοκολατένια νομίσματα τα οποία δοκιμάζει ο Λιχούδης. Μετά αντί να τα μοιραστεί με τα άλλα στρουμφάκια (τι πιο φυσιολογικό στην κομμουνιστική κοινωνία) τα θεωρεί δικά του (ιδιοκτησία = καπιταλισμός) και τα πουλάει στα άλλα στρουμφάκια αντί απαραίτητων γι αυτά εργαλεία (τα βάρη τουΠροκοπή, την τσάπα του κηπουρού, τα εργαλεία του ξεφτέρη). Χωρίς αυτά η στρουμφοκοινωνία καταρρέει αφού δεν μπορεί να παραχθεί τίποτα. Η κατάσταση σώζεται μετά από παρέμβαση του παπαστρούμφ που εξηγεί στο λιχούδη ότι για την κατάσταση φταίει η παράλογη ανάγκη του να συγκεντρώσει πλούτο για τον εαυτο του και μονο !Σε άλλο επεισόδιο η αυτόματη μηχανή παραγωγής φαγητού του Ξεφτέρη οδηγείτα στρουμφάκια σε υπερκατανάλωση με απότέλεσμα να εξαντληθούν οι φυσικοίπόροι (στρουμφόμουρα). Ακολουθεί πανικός και την κρίση απότρέπει οΠαπαστρούμφ μετά από καταστροφή της μηχανής με ένα πενταετές πλάνο*...εεε.. δηλαδή με μια απόθήκη με φαγητό. Πραξικόπημα στο χωριό γίνεται 2 φορές. Μία από τον Σπιρτούλη και μία από τη Στρουμφίτα που θέλει να γίνει 'Βασίλισσα για μιά μέρα'. Και τα δύο καταλήγουν σε μάχη που όμως σταματά ο Παπαστρούμφ βάζοντας τέλος σε ιδέες περί βασιλείας. Η Στρουμφίτα τί ρόλο παίζει; Είναι πλήρως εξισωμένη στο Στρουμφοχωριό,αν και είναι το αντίθετο φύλο,εχει ισα δικαιωματα με τα υπολοιπα στρουμφ και λογο στις αποφασεις, ενω εκφραζει ελευθερα τη γνωμη της για ολα τα θεματα, επισης φαινεται πληρως απελευθερωμενη και συμμετοχικη σε ολες τις δραστηριοτητες.Επίσης, το παρακάτω γίνεται πιό εμφανές στο Αγγλικό version. Όλα τα στρουμφάκια αναφέρονται το ένα στο άλλο κολλάνε από πίσω το 'Smurf' π.χPapa Smurf, farmer Smurf, Painter Smurf. Κάτι σαν το 'Comrade Stalin'δηλαδή. Τέλος να σημειώσουμε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε πίστη σε θρησκεία ήκάτι άλλο στο Στρουμφοχωριό Συνεπώς ούτε Ιερατείο και ναοι, ουτε καμια εμπλοκη τετοιου ειδους θεσμων στις αποφασεις των στρουμφ. "




Μάθε κι εσύ το Smurf ονομα σου εδώ!

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2008

tales from the crypt!

Μια μινι ανθολογία ιστοσελίδων garage συγκροτημάτων που παίζουν αυτή τη στιγμή στις κρύπτες Αθήνας και Θεσσαλονίκης:

the yesterday's thoughts με κυκλοφορίες μόνο σε βινύλιο και φιλίες με τον Sky Saxon!

the frantic V πολύ δραστήριοι δισκογραφικά, αλλά και συναυλιακά!

the sound explosion οι πατριάρχες αλλά με όχι και τόσο ενεργή παρουσία τελευταίως!

the teddy boys from the crypt με δύο καλά ΕP στην action records!

the psykicks με πολύ καλό δίσκο σε παραγωγή Αλεξ. Καλοφωλιά (Last Drive, Earthbound)!

enjoy!

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2008

big bang

Γεια χαρα! Λοιπόν εφτιαξα κι εγώ ένα ανώνυμο ιστολόγιο, αλλά το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: πόσο προσωπικό είναι αυτό το ημερολόγιο; Τελοσπάντων αυτό μαλλον θα προκύψει από την εξέλιξη του, όπως όλα τα πραγματα σ' αυτή τη ζωή .
Οπότε θα ξεκινήσω γράφοντας για πράγματα που με ενδιαφέρουν ή με απασχολούν, δημιουργώντας ένα πορτραίτο που φιλοδοξεί να συμπληρώνεται από παρατηρήσεις και σχόλια.